ბიოგაზი

ბიოგაზის ფართოდ გავრცელებული ტექნოლოგიები ეყრდნობა სხვადასხვა წამოშობის ნარჩენების დახურულ ავზში უჰაერო (ანაერობული) ფერმენტაციის (ხრწნის) პროცესს. მათგან ყველაზე მარტივია ცხოველურ ნარჩენებზე მომუშავე ბიოგაზური დანადგარების გამოყენების პროცესი, რომლის გამარტივებული ტექნოლოგიური სქემა წარმოდგენილია ნახ. 1-ზე.

 

 

 

 

 

ნახ. 1

ცხოველური ექსკრემენტები გადაიტუმბება მიმღებ რეზერვუარში, რომელშიც ხდება მასის წინასწარი დაგროვება, გათბობა და საფუძვლიანი არევა მექანიკური სარევებით.     აქედან ნედლეული მიეწოდება რეაქტორს ტუმბოთი (თხევადი ნარჩენების შემთხვევაში) ან შნეკური ჩამტვირთი მოწყობილობით (უფრო მყარი ნარჩენების შემთხვევაში). 
რეაქტორი წარმოადგენს მთლიანად ჰერმეტიზებულ რეზერვუარს  თბოიზოლაციით - სტაბილური ტემპერატურის შესანარჩუნებლად. ფერმენტაცია ხორციელდება თვითონ ნედლეულში არსებული ბაქტერიების მიერ. ფერმენტაციის პროცესის ხელშეწყობისათვის  რეაქტორში ჩამონტაჟებული მიქსერებით ხორციელდება გადასამუშავებელი მასის პერიოდული არევა. 
წარმოებული ბიოგაზი, რომელიც შედგება 70%-მდე მეთანისაგან, გროვდება გაზჰოლდერში, საიდანაც, გაწმენდის შემდეგ, ხდება მისი მიწოდება გაზის მოხმარების მოწყობილობებზე. 
თავის მხრივ, რეაქტორში გადამუშავებული ნედლეული წარმოადგენს ბიოსასუქს, რომელიც შეიტანება ნიადაგში, ან გამოიყენება როგორც ცხოველური საკვების დანამატი.
მცენარეული ნარჩენებისაგან ბიოგაზის წარმოების შემთხვევაში, ტექნოლოგიის პირველ ეტაპს წარმოადგენს ამ ნარჩენების დაქუცმაცება. რეაქტორში, მის პერიოდულ არევათან ერთად, ხორციელდება მისი კიდევ უფრო წვრილ ფრაქციებად დანაყვა. ბიოგაზის წარმოების ციკლის დანარჩენი ნაწილი პრინციპიალურად არ განსხვავდება ზემოთ აღწერილი ტექნოლოგიური სქემისაგან. სრული ციკლი, სოფლის მეურნეობის ნარჩენებიდან ბიოგაზის საბოლოო მოხმარებამდე, შემოკლებულად წარმოდგენილია ნახ. 2-ზე.

 

 

 

 

 

 

 

ნახ. 2

სილოსზე მომუშავე ბიოგაზის მწარმოებელი ქარხნის მაკეტი მოცემულია ნახ. 3-ზე.

 

 

 

 

 

 

ნახ. 3

ბიოგაზის მწარმოებელი ქარხნები ასევე განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან დიზაინის და განლაგების მიხედვით, როგორც ეს ჩანს სურ. 4 და სურ. 5-დან.

 

 

 

 

 

                              სურ. 4 და 5